Wat nu?

Het is al een aantal maanden geleden dat ik een blog heb geschreven vanwege persoonlijke omstandigheden en dat wil ik graag in het kort met jullie delen en ook hoe het verder gaat met itsMaris.

Ik zal een beetje bij het begin beginnen. In 2010 raakte ik burn-out en sindsdien ben ik nooit meer ‘de oude’ geworden. Ik bleef maar moe, tot uitgeput toe en herstellen van een griepje of activiteit ging ook niet echt meer. Na jarenlang tobben met mijn gezondheid ben ik uiteindelijk in oktober 2018 naar de vermoeidheidkliniek gegaan. Ik was het zo zat en mijn gevoel zei steeds dat er meer aan de hand was. Ik kreeg de voorlopige diagnose me/cvs en de internist ze letterlijk: “je gaat nooit meer beter worden”.

Na bloedonderzoek en slaaponderzoek, om andere dingen uit te sluiten, kreeg ik in februari 2019 de definitieve diagnose ME/CVS. Zo raar wat dat met je doet, je weet het voor je gevoel al jaren en als je dan de bevestiging krijgt, ga je erover nadenken en komen er allemaal vragen omhoog. Want hoe gaat het nu verder? Je bent chronisch ziek, maar blijft dit je hele leven? Is er kan op ‘genezing’? Hoe kan ik mijn balans vinden met een druk gezin met 4 kinderen?

Er kwamen een heleboel emoties en gevoelens los; verdriet, woede, frustratie, onmacht, onzekerheid. Maar ik heb ook nog steeds HOOP, hoop dat ik me ooit weer wat beter ga voelen en daar zal ik zelf mee aan de slag moeten. Dit gaat met vallen en opstaan, wikken en wegen, keuzes maken en patronen doorbreken. Dit valt allemaal niet mee, maar ik heb gelukkig lieve mensen en kinderen om me heen die me steunen en helpen en me weer uit de put trekken als ik het even niet meer zie zitten.

Hierdoor word ik ‘gedwongen’ om keuzes te maken, en misschien maar goed ook, want ik was met 1001 dingen bezig. Ik heb besloten om te stoppen met haken, omdat ik veel pijn heb in nek, schouders en armen en dit gewoonweg niet meer gaat. Ook andere kleine hobby’s die ik erbij deed zijn voorlopig verleden tijd. De spullen pakken, ermee bezig zijn en het vervolgens weer opruimen kosten mij teveel energie.

Ik heb gekozen voor een andere hobby: fotografie. Ik vond het altijd al leuk om foto’s te maken en wilde ooit hier iets mee doen. Ik heb er nooit echt goed de tijd voor genomen, omdat ik met andere dingen bezig was. Nu ik keuzes moet maken is dit voor mij een makkelijk keuze. Ik ben lekker buiten, focus op de mooie dingen in het leven en het geeft niet zoveel rommel die ik moet opruimen ;).

Dus hoe gaat itsMaris verder?
Ik vind het leuk om foto’s met jullie te delen, dus misschien plaats ik wel foto’s op dit blog, of word het een persoonlijker blog, of gewoon niks. Eerlijk gezegd weet ik het nog niet. Ik heb tijd nodig om alles maar eens even te laten voor wat het is.
Leven en laten leven. 

Liefs, Mariska

zwaan

Advertenties

2 gedachtes over “Wat nu?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s